Kaş Ekimi
Seyrelmiş ya da kısmen kaybedilmiş kaş bölgesine, kişinin kendi kıl köklerinin tek tek ve doğal çıkış açısına uygun biçimde yerleştirilmesi esasına dayanan bir uygulamadır.
Kaş ekimi nedir, nasıl çalışır?
Kaş ekimi, kaş bölgesindeki seyrelme ya da boşlukların kişinin kendi kıl kökleriyle giderilmesini amaçlayan cerrahi bir uygulamadır. Kökler çoğunlukla ense bölgesinden, yani saçlı derinin dökülmeye en dirençli bölümünden alınır ve kaş hattında planlanan noktalara tek tek yerleştirilir.
Yöntemin temelinde, alınan kökün genetik özelliğini yeni yerinde de koruması vardır. Ense bölgesinden alınan bir kök, kaşa yerleştirildiğinde saç gibi uzamaya devam eder. Bu nedenle ekilen kaşların düzenli olarak kesilmesi gerekir; bu, uygulamanın bilinen ve kalıcı bir sonucudur.
Kaş kılı, vücuttaki diğer kıllardan farklı davranır. Cilde neredeyse yatık bir açıyla çıkar, kaşın iç kısmında yukarı, dış kısmında ise aşağı doğru yönelir ve tek bir kökten tek bir kıl çıkacak biçimde dağılır. Doğal bir görünüm için ekimde bu açı ve yön düzeninin birebir taklit edilmesi gerekir; kaş ekimini teknik olarak zorlu kılan da budur.
Uygulamada genellikle DHI tekniği tercih edilir. Bu teknikte kökler, önceden kanal açılmadan, ucu içi boş özel kalemlerle doğrudan cilde yerleştirilir. Kanal açma adımının ortadan kalkması, her kökün çıkış yönünün ayrı ayrı belirlenmesine imkân verir ve bölgedeki mevcut kılların zarar görme olasılığını azaltır. Ayrıntılar için DHI saç ekimi sayfasına bakabilirsiniz.
Hangi durumlarda tercih edilir?
Yıllar içinde incelen kaşlar. Uzun süre sık aralıklarla kaş alma, ağda ve yaşa bağlı kıl kaybı kaş yoğunluğunu kalıcı olarak azaltabilir. Kökün yıpranmış olduğu bu durumlarda kaş ekimi düşünülebilir.
Yara veya iz nedeniyle oluşan boşluklar. Bölgedeki kesi izleri, yanık ya da geçirilmiş bir cerrahi işlem kıl çıkışını durdurabilir. İz dokusunun olgunlaşması beklendikten sonra değerlendirme yapılır.
Doğuştan seyrek kaş yapısı. Bazı kişilerde kaş kılı sayısı genetik olarak azdır. Bu durumda hedef, mevcut kaş çizgisini kalınlaştırmak ve boşlukları doldurmaktır.
Kaş şeklinde asimetri. İki kaş arasındaki belirgin yoğunluk farkı, yalnızca eksik tarafa yapılan sınırlı sayıda ekimle dengelenebilir.
Kaş kaybının nedeni tiroit hastalığı, demir eksikliği, alopesi areata veya kullanılan bir ilaç gibi sistemik bir sorunsa, önce bu nedenin araştırılması gerekir. Altta yatan durum sürerken yapılan ekimden beklenen fayda görülmeyebilir.
Uygulama nasıl ilerler?
Değerlendirme ve tasarım. Kaş kaybının nedeni, bölgedeki mevcut kıl yoğunluğu ve ense bölgesinin durumu incelenir. Ardından kaş tasarımı yapılır: kaş başı, tepe noktası ve kuyruk hattı yüz oranlarına göre belirlenir, iki taraf karşılaştırılarak kalemle çizilir. Bu çizim onaylanmadan işleme geçilmez.
Lokal anestezi. Hem kök alınacak ense bölgesi hem de kaş bölgesi lokal anestezi ile uyuşturulur. İşlem boyunca ağrı hissedilmez; kişi uyanıktır.
Köklerin alınması. Ense bölgesinden, mikro motor yardımıyla tek tek kök çıkarılır. Kaş ekiminde ihtiyaç duyulan greft sayısı saç ekimine göre belirgin biçimde azdır; genellikle iki kaş için birkaç yüz kökle çalışılır. Kaş yapısına en çok benzeyen, ince ve tek kıllı kökler ayrılır.
Yerleştirme. Kökler, çizilen tasarıma uygun olarak cilde yatık bir açıyla ve doğal yön düzenine göre yerleştirilir. Bu aşama uygulamanın en uzun süren ve sonucu en çok belirleyen bölümüdür.
İşlem sonrası. Toplam süre greft sayısına göre değişmekle birlikte genellikle birkaç saattir. Aynı gün eve dönülür. Ertesi gün ilk pansuman ve kontrol için kliniğe gelinir; bakımda kullanılacak ürünler ve dikkat edilmesi gerekenler bu görüşmede aktarılır.
Kimler için uygun değildir?
Kaş ekimi lokal anestezi altında yapılan, düşük riskli bir uygulamadır; ancak herkes için uygun değildir:
- Kaş kaybına yol açan tiroit, otoimmün veya beslenme kaynaklı bir durumu tedavi edilmemiş olanlar
- Aktif alopesi areata dönemindeki kişiler
- Kaş bölgesinde aktif enfeksiyon veya iyileşmemiş yara bulunanlar
- Kan sulandırıcı kullananlar ve kanama pıhtılaşma bozukluğu olanlar
- Kontrolsüz diyabet ya da yara iyileşmesini bozan bir hastalığı olanlar
- Ense bölgesindeki kök rezervi yetersiz olanlar
- Gebelik ve emzirme dönemindekiler
- Trikotillomani (kıl koparma) davranışı süren kişiler — davranış devam ettiği sürece ekilen kıllar da etkilenir
Kullandığınız ilaçları, bilinen hastalıklarınızı ve kaş kaybının ne zaman başladığını değerlendirme görüşmesinde paylaşmanız gerekir. Kaş kaybının nedeni belirlenmeden yapılan planlama eksik kalır.
Sonuçlar ne zaman görünür?
İlk günlerde bölgede hafif kızarıklık ve küçük kabuklanmalar görülür. Kabuklar genellikle bir hafta on gün içinde kendiliğinden dökülür; kaşınsa da elle koparılmamalıdır.
Ekimden sonraki ilk haftalarda “şok dökülme” adı verilen bir süreç yaşanır: yerleştirilen kılların büyük bölümü dökülür. Bu beklenen bir durumdur ve kökün kaybedildiği anlamına gelmez; kök ciltte kalır, yeni kıl çıkışı için bir dinlenme dönemine girer.
Yeni çıkışlar genellikle üçüncü aydan itibaren fark edilmeye başlar. Kaşın yoğunluğu ve şekli kademeli olarak belirginleşir; nihai görünümün değerlendirilmesi için işlemden sonra sekiz ile on iki ay beklenmesi uygun olur. Bu süre kişiden kişiye, kıl döngüsüne ve iyileşme hızına göre değişir.
Ekilen kıllar ense bölgesinin özelliğini taşıdığı için uzamaya devam eder. Genellikle iki üç haftada bir kısaltmak, kaşın istenen biçimde kalmasını sağlar.
Diğer uygulamalarla birlikte kullanımı
Kaş ekimi çoğu zaman tek başına planlanır. Ekimden yaklaşık bir buçuk iki ay sonra, köklerin beslenmesini desteklemek amacıyla mezoterapi veya PRP uygulaması gündeme gelebilir; bu, ekimin zorunlu bir parçası değil, iyileşme sürecine yönelik destekleyici bir tercihtir.
Aynı seansta hem kaş hem sakal ekimi planlanması da mümkündür. Bu durumda toplam greft ihtiyacı ve ense bölgesindeki rezerv birlikte değerlendirilir.